Jakobus 1:17-27 – Veertiende Sondag in Koninkrykstyd (Barmhartigheidsondag) – 30 Augustus 2015

Die groot uitdaging gaan hierdie week wees om nie moraliserend met die kinders te praat nie. Jy kan (versigtig) aansluit by die idee van hoor én doen. Voorbeelde soos: jy weet jy mag nie oor die straat hardloop nie – en dan gaan speel jy bal in die straat. Wanneer ons Jesus se kinders is, hoor ons na wat God sê – én ons doen wat hy sê. Daar is ook ‘n voorstel rondom die gebruik van ‘n resepteboek. As julle aktiwiteite doen, kan julle “oor-alicebands” maak van papierbord. Die preekriglyn begin met die verhaal van Tony Campolo, bekende Amerikaanse spreker, wat op ‘n dag tydens ‘n erediens vir ‘n man met ernstige kanker gebid. ‘n Paar dae later kry hy ‘n oproep van die man se vrou. Sy sê: “Jy het vir my man gebid. Hy het kanker gehad.” Waarop Tony sê: “Hét gehad?”

By homself het hy gedink: “Sjoe, dit het gebeur! Die man is genees!” Die vrou sê: “Ja, hy het kanker gehad. Hy is oorlede.” Campolo het verskriklik sleg gevoel. “Moenie sleg voel nie,” het die vrou gesê. “Toe my man verlede Sondag kerk toe is, was hy vol woede. Hy het besef hy gaan oor ‘n kort rukkie sterf, en hy het God daarvoor gehaat. Nadat jy vir hom gebid het, het daar vrede oor hom gekom en hy is met diepe vreugde vervul. Die laaste drie dae was die beste dae van ons lewe. Ons het gesing. Ons het gelag. Ons het saam Bybel gelees. Ons het gebid. Dit was regtig wonderlike dae. Daarom bel ek nou, om dankie te sê dat jy jou hande op my man gelê en vir hom gebid het. Sy siekte is nie weggeneem nie, maar hy is innerlik genees.” Ons teks is ook vol van die krag van God. Jakobus praat oor die woord van God en die woorde van mense as instrumente van lewe. God gee sy woord van waarheid wat lewe skep, mense red, mense laat groei, mense op die regte pad lei. Jakobus daag ons uit om God se woord in ons te laat groei, sodat ons eie woorde ook lewe kan bring en ons op die regte lewenspad plaas.

WBanners-mrt15-4

Share