Eerste Sondag ná Epifanie – 13 Januarie 2019 – Jesaja 43:1-7

Die teks leen hom daarvoor om oor God se beskerming te gesels, en dit ook aan die betekenis van die doop te koppel. “Ek het jou op jou naam geroep…” Jy kan die verhaal van Daniël gebruik wat in die leeukuil gegooi is en toe deur God op ‘n buitengewone wyse gespaar is (Daniël 6). Brei dalk uit oor die leeus se stink asems, die harde geroggel as hulle brul en hoe lank die naels aan hulle voorpote is. Fokus dan op die wonder van bewaring in uiterste nood en hoedat Daniël ervaar het dat God hom inderdaad op sy naam geroep het – hoedat die beloftes van Jes 43 vir hom waar geword het. Daar is meer inligting oor leeus in die preekriglyn.

Dit verskaf ‘n goeie inleiding vir die aangrypende teks van Jesaja 43. Ons teksgedeelte verduidelik hoe onbenullige mense aan die verkeerde kant van die geskiedenis en die heersende politieke magte, in ballingskap, die vrede van die Here kan deel. In hierdie verse sê die Here Hy is die een wat Israel nuut skep en vorm. Die woord wat hier met “vorm” vertaal word, is dieselfde woord wat in Genesis 2 gebruik word wanneer God die mens vorm om in God se tuin te leef en werk. Soos die Here Adam gevorm het, vorm Hy Israel. Moenie bang wees nie is die versekering wat die Here gee aan diegene wat geroep word. Vrees word uitgedryf, omdat God die redder, verlosser, bevryder van mense is. God ken hulle by die naam. Net soos Adam die diere in die tuin van name voorsien het, en so beheer oor hul uitgeoefen het, so dui die Here se benoeming van Israel aan dat Israel sy besitting is.

Share